:: ละเมอ
:: แผลเป็นที่มองไม่เห็น
:: ม่วงและเขียว
:: ยังวนเวียนอยู่
:: me
:: ยังจำได้..ไม่ลืม
:: แล้วฉันจะแข็งแรง
:: สวัสดีวันแห่งความรัก
:: Prince
:: alway...
:: อาจเป็นเพราะ...
:: อยากได้ประตูวิเศษ
:: หมู
:: ........(จงเติมคำในช่องว่าง)
:: Probation
:: หน้ากาก
:: หมอก
:: นางครวญ
:: ส้มโอ
:: Soul
:: แม่สอด
:: พบพระ
:: ศุกร์13
:: รักไม่ช่วยอะไร..
:: เกือบ..
Merry Chirstmas to Someone
:: ฐานะใหม่
:: starting
:: การถนอมน้ำใจ
:: เนียน เนียน
:: ขอเอกสารด้วย
:: ซะที
:: เครียดเหลือเกิน
:: อยากอยู่เงียบๆ คนเดียว
:: หนูโอ๋ กะ Shabuchi
:: ดูหนังกะโอ๋
:: ตัดผมผิด คิดจนตัวตาย
:: เธอเป็นอะไร???
:: ได้พี่มาคนนุง...
น้องนุ่น
นุ่น
นุ่น
ต้องตา






 

ความรู้สึกผิดในใจ กับ เงิน20 บาท

................

คุณเคยเห็นร้านขายของริมทางไหม? ร้านเก่าๆ ข้างทาง ขายผัก ขายของที่ระลึก เพิงเล็กๆ ที่คุณยายแก่ๆ หรือเด็กน้อยๆ นั่งรอความหวัง รอลูกค้ามาซื้อของ

ตลาดริมเมย....ยายกระเหรี่ยงแก่ๆ เรียกเราให้หยุดซื้อผัก...ฟักแม้ว แกบอกเราว่า ซื้อไหมหนู 5 กำยี่สิบ...ไม่ถึงสิบวิ แกก็บอกอีกคำนึง ที่ทำให้เรารู้สึกวูบในอก 7กำยี่สิบก็ได้ ช่วยซื้อหน่อย ขายมาทั้งวัน วันนี้ลูกค้าไม่มีเลย ช่วยซื้อหน่อยเถอะ....

เราชั่งใจอยู่ว่าจะซื้อดีหรือไม่ซื้อดี...ซื้อมาก็คงไม่ได้ทาน เพราะมาที่นี่ทีไร ขนซื้อกลับไปเก็บจนเหี่ยวคาตู้เย็นทุกที...แต่เห็นสีหน้าแกแล้ว กับเงินเพียงแค่ 20 บาท มันอาจจะช่วยให้วันนี้นแกมีข้าวทาน หรือหลานได้มีค่าขนมก็ได้...

ตัดสินใจว่า...


ซื้อไปเถอะ..เพราะเราก็ไม่ได้หิ้วหนักอะไร เพิ่มผักซักถุงนึง คงไม่ถึงกับทำให้เราหัก...

ไม่รู้สินะ...เราอาจคิดมากไป

แต่เราไม่อยากรู้สึกผิดในใจที่เสียดายเงินแค่20 บาท แล้วไอ้เงิน20 บาทนั้นอาจไปต่ออายุ หรือไปช่วยอะไรให้อะไรๆ เค้าดีขึ้นก็ได้...

 

เราอาจคิดมากไป....

แต่ช่างเหอะ...ผักที่ซื้อมา เราก็ให้ข้างบ้านไป...เป็นการสานไมตรีได้อีกทาง....

เงิน20 บาท มันเทียบกันไม่ได้เลยกับความอิ่มเอมในใจที่เหมือนเราได้ช่วยใครซักคน...

     Share

<< :: แม่สอด:: ส้มโอ >>

Posted on Tue 17 Jan 2006 12:40
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh