+:+ การเดินทางวันที่ 2 สีมาธานี
+:+ โคราช - ขอนแก่น - อุดร - เวียงจันทร์ - หนองคาย 7 วัน....2-8 สิงหาคม 2549
+:+ ดาว
+:+ ท้อง
+:+ ประชุม
+:+ Over the Rainbow
+:+ ฝนพรำ
+:+ หัวหิน...ผ้าพระภูมิ
+:+ วันเกิดกบ
:+: King Long Live
:+: อยากให้ดู
:+: Happy กับการมีชีวิต
:+: ยืนเล่น
:+: ดูทีไร ยิ้มได้ทุกที
+:+ ผีเสื้อ งบ ช้าง
:+: ผีบ้า
:: เรื่องเล็กน้อย แต่ผู้ชายไม่เข้าใจ
:: อลังการ
:: น้ำเน่า ที่น่ารัก
:: เพราะรู้ว่ายังขาดเธอไม่ได้
:: Monday
:: คำว่าเพื่อน
:: เริ่มอยากพัก
:: จะรอดชีวีกลับมาไหม
:: รูปทริป
:: ดำแต่กาย แต่ใจไม่ได้นะ
:: ดอกไม้แห่งมิตรภาพ
:: เราจะเปลี่ยนไปไหม
:: เรื่องเที่ยวนี่ขอให้บอก
:: เรื่องบางอย่างเงียบไว้จะดีกว่า
:: เล่นน้ำ นอน กิน
:: หะรูหะรา
:: เกาะเสม็ด
:: สละ
:: พาน้องไปดำน้ำ
:: ฟรี ฟรี ฟรี
:: สุขสันต์วันเกิด
:: เด็กห้อง5
:: คิดถึง
น้องนุ่น
นุ่น
นุ่น
ต้องตา






 

 เพราะรู้ว่ายังขาดเธอไม่ได้             เพราะรู้ว่ายังขาดเธอไม่ได้ เพราะรู้ว่ายังขาดเธอไม่ได้

หากวิธีบอกรักมีเป็นร้อย เป็นพัน
การแสดงความรักคงมีนับล้าน

คือ คำว่ารัก เปิดเผย
คือ ดอกไม้ในวันพิเศษ  ของขวัญวันเกิด
และยี่สิบเจ็ดมีสคอลในสามสิบนาที

แถมบางครั้ง รัก ยังมาแบบอำพราง
คือ การผงกหัวยามเดินสวน
คือ เงาะที่คว้านเมล็ด
และน้ำเย็นที่เสิร์ฟโดยไม่ต้องร้องขอ

ซำร้ายบางครั้ง รัก ยังบังตัว
คือ รอยยิ้มที่คนรับไม่เคยรู้
คือสายตาที่มองตามโดยไม่ให้เห็น
และ "สวัสดี" ที่หลุดจากปาก...เมื่อสาย

แต่ต่อให้รักนั้นจะ "ลับ" หรือจะ "หลบ" มากแค่ไหน
เมื่อไหร่ที่รักเกิด
ชีวิตบางคนก็เปลี่ยน
เหมือนห่างกันไกลกว่าสองแสนไมล์
ดวงจันทร์ยังเคลื่อนทะเล

มีหลายร้อยวิธีหากอยากบอกรัก
มีหลานพันแสนให้แสดงให้เห็น
แต่ไม่ว่ารักนั้นจะเป็นอย่างไหน
รักนั้นจะดีจะร้ายยังไง
ทุกเรื่องเริ่ม...
เมื่อคนสองคนได้เจอกัน

ขอบคุณ "ชีวิต"
ที่เปิดโอกาสให้ได้พบ (และได้) รัก
เพราะกระทั่งเลวร้ายที่สุด
แม้รักไม่ไหว  แต่ก็ทำใจเกลียดไม่ลง

(ญาณิน...จากเรื่อง เริ่มต้นที่คนสองคนมาเจอกัน)

 เพราะรู้ว่ายังขาดเธอไม่ได้


อ่านเรื่องนี้เป็นครั้งที่เท่าไหร่จำไม่ได้
ตอนแรกไม่ได้ประทับใจอะไรนัก
เพราะเรื่องไม่ได้โรแมนติก

แต่ถูกใจพระเอกที่บุคลิก ปากแข็ง ไม่หวาน
ประหนึ่งดัง เจ้าชายก้อนหิน

หึหึ

ถูกใจก็ตรงเนี่ยะ
 
แต่มาอึ้งประโยคท้าย ที่ท้ายเล่มเลย

รักไม่ได้ แต่เกลียดไม่ลง

 เพราะรู้ว่ายังขาดเธอไม่ได้


ไม่รู้สิ กับบางคน..เหมือนจะไปด้วยกันได้
แต่ลึกๆ มีม่านบางๆ กั้นที่ทำให้มัน คลิ๊ก ไม่ได้
เลยทำให้มันไม่ไปถึงไหน
วนๆ อยู่อย่างนั้น

บางคน..ที่ทำได้เพียงแค่มอง
อยากคบ แต่คบไม่ได้
เป็นเหมือนของต้องห้าม
ได้แค่อยู่ห่างๆ อย่างเป็นห่วงเป็นใย
ถึงมันจะทำให้แอบปวดใจบ้าง ที่เค้าไม่มอง
แต่มันก็ดีกว่าการที่ไม่ได้คุยกันอีกต่อไป

บางคน..เหมือนจะมีอะไรในกอไผ่
แต่แท้จริงแล้ว มันก็ไม่มีอะไร
คุยกันถูกคอเท่านั้น
คงไม่มีอะไรมากกว่านั้น
เพราะเราคือคนแปลกหน้าที่บังเอิญมาเจอกัน
เพื่อจะจากไป
พร้อมกับความรู้สึกที่ดีๆ

     Share

<< :: Monday:: น้ำเน่า ที่น่ารัก >>

Posted on Wed 17 May 2006 19:41
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh