+:+ Kob's Birthday
+:+ เที่ยวที่เดิม แต่ ความรู้สึกไม่เหมือนเดิม
:+: มีความสุขดี...
+:+ ก้าวผ่าน...
+:+ พระจันทร์ประจำตัว +:+
................
+:+ หยุด..คิด
+:+ ในดวงตาของปิ๊กมี่
:+: เดิมๆ
+:+ I need Somebody (อยากขอสักคน)
+:+ ข้ออ้าง
+:+ อยู่รอดปลอดภัย
+:+ ^^ ลูกคนใหม่
+:+ อะไรกัน(อีก) คะ
+:+ จะอะไรกันนักหนา
+:+ เหนือยนรก
+:+ ตาแดงๆ น่ะไว้ใจได้กา +:+
+:+ แท้หรือเทียม จริงหรือหลอก เชื่อหรือไม่
+:+ คน1 คน
+:+ Blind & Bright
+:+ จองได้แล้ว
+:+ เชียงใหม่ชนะเลิศ
+:+ พอขายได้
+:+ ไทยเที่ยวไทย ครั้งที่ 9 31สิงหา - 3 กันยา
+:+ บึ่งกลับมาจัดงาน
+:+ inspection
+:+ งานแต่งงานอาบอส โส
+:+ วันสุดท้ายของการเดินทาง (ลาว-หนองคาย-อุดร-ตราด)
+:+ การเดินทางวันที่ 6 เมืองแห่งดอกจำปา
+:+ การเดินทางวันที่ 5 (ทำงานวันสุดท้าย)
+:+ การเดินทางวันที่ 4 เจริญศรี แกรนด์ รอยัล
+:+ การเดินทางวันที่ 3 โซฟิเทล ราชา ออคิด
+:+ การเดินทางวันที่ 2 สีมาธานี
+:+ โคราช - ขอนแก่น - อุดร - เวียงจันทร์ - หนองคาย 7 วัน....2-8 สิงหาคม 2549
+:+ ดาว
+:+ ท้อง
+:+ ประชุม
+:+ Over the Rainbow
+:+ ฝนพรำ
น้องนุ่น
นุ่น
นุ่น
ต้องตา






 

โอยยย...เจ็บค่ะ
เบาๆ หน่อยค่ะ ไม่ไหวแล้วค่ะ

โอย

โอย


.....

ปวดเนื้อปวดตัวทนไม่ไหว
อยากนวดใจจะขาด

แต่ติดที่คุณหมอแสนน่ารัก สั่งนักสั่งหนาว่า
"ห้ามนวดเด็ดขาดนะครับ..ถ้าอยากเดินได้"

แต่ หมอขา

ไม่ไหวแล้วค่ะ

หลังก็ไม่ปวดแล้ว

ขอทีนึงนะคะหมอ

.....

ถามลุงวัฒน์ แมสเซนเจอร์
ว่าแถวนี้มีร้านนวดแผนโบราณไหม

ลุงเลยเหน็บขึ้นมอร์เตอร์ไซค์
พาไปส่งที่
สมาคมอะไรวักอย่าง ไม่ทันไม่มอง
เป็นสมาคมที่สมเด็จพระเทพฯ ท่านจัดตั้งขึ้นสำหรับคนพิการทางสายตา
เป็นที่เรียนและ รับจ้างนวด

ราคานั้นไม่แพงเลยค่ะ 150 บาท ต่อครั้ง

.....

ที่นอนอาจจะเทียบไม่ได้กับร้านที่เราเคยไปเพราะเป็นตึกแถวธรรมดา
ที่นอนเหมือนเบาะเวลาเราเล่นพละ

นอนเรียงๆ กันเหมือน พักกลางวัน

หมอมีทั้งชายและหญิง

ไม่มีม่านกั้น

แต่เห็นแล้วก็สงสาร

ถ้าเราหนีไป พวกพี่ๆ ลุงๆ ป้าๆ เค้าจะนวดใคร

มันอยู่ในหลืบซะขนาดนี้

....


เลยตัดสินใจ นวดดีกว่า

ระหว่างนวดก็นึกถึงตัวเอง

เราดีกว่าเค้า
อวัยวะเราครบ โอกาสต่างๆ ทางสังคมมีมากกว่า

เรามัวแต่คิดว่าเราทำงานหนัก
แต่พี่ๆ หรือหมอพวกนี้

เค้ามิแย่กว่าเราเหรอ

ระหว่างที่นวดก็ฟังวิทยุ
มีเพลงวณิพกของคาราบาวดังขึ้น
มีหมอข้างๆ เค้าพูดขึ้นว่า
เค้าไม่ชอบเพลงนี้เลย...
เหมือนดูถูกเค้า

"เกิดมาเป็นวณิพกพเนจร...เที่ยวเร่ร่อน ร้องเพลงแลกเศษเงิน"

แล้วเค้าก็เอามาแซวกันว่า วันนี้ได้เศษเงินกี่บาทแล้ว

โห

T-T ฟังแล้วน้ำตาร่วง

แค่เรื่องบางเรื่องที่เราละเลย เช่น..
เงินเดือน...ทำไมเรายังคิดว่าเราใช้ไม่พอ
รถเมล์ก็มีรถตู้ก็เยอะแยะ ทำไมเราไม่ประหยัด

ถ้าเราตื่นเร็วกว่านี้  ก็ไม่ต้องนั่งแท็กซี่มาทำงาน เพื่อที่จะได้ซิ่งขึ้นทางด่วน
มาตอกบัตรให้ทัน

เย็น ไม่นั่งรถตู้ เหตุเพียงเพราะว่า..คนแน่น ขี้เกียจรอ

อืมนะ สะท้อนใจ และ ละอาย
เราเอาแต่สบายเข้าว่า

....

สู้เขาไม่ได้เลย  ที่แต่เค้าจะขาดแค่โอกาสด้านการมองเห็น
แต่ยังสู้และไม่ทิ้งตัวเองให้เป็นภาระของสังคม

คอยคิดหวังพึ่งคนอื่น
เค้าพยายามมีชีวิต และ สร้างโอกาสด้วยตัวเอง

เราเสียอีก...ที่ยังสู้เขาไม่ได้

....


ขอบคุณนะคะ หมอสมปอง
ที่ทำให้หนูได้มองเห็นแสงสว่าง

ขอบคุณค่ะ

.....

ส่งท้ายก่อนหยุด เสาร์-อาทิตย์

+:+ เสาร์นี้จะพามามี๊ไปพัทยา +:+
ลั๊ล ลัล ลา

 Blind Bright

เพิ่งจะมาสำนึกว่า...เราละเลยแม่มานานขนาดนี้แล้วเหรอ
ก็เพราะวันก่อนไปหาแม่มา (ก่อนมีงานศูนย์สิริกิตต์)

เห็นแม่ทำงานแทบทุกวัน

แล้วมาย้อนดูว่าเราสามคน (แก้ม กบ และแม่)
ได้เที่ยวต่างจังหวัดกันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

เกือบ 4 ปี แล้ว ถ้านับว่าเราไประยองกัน ปีใหม่ ปี2002

นานมากกก....

อ๊ะๆๆ อย่าเพิ่งตำหนิว่าเราไม่รักแม่นา

ปกติเจอกันบ่อย แต่ส่วนมากเจ๊เธอจะชวนไปเดินเมืองทองธานีบ้าง
ดูหนังบ้าง ซื้อหนังสือบ้าง ต่างหาก

แต่แม่ไม่ค่อยว่างแบบหยุดนานๆ ตรงกันกับเราซักที
ถึงหยุดคุณนายก็ไม่ยอมไปไหน

ดูหนังอยู่บ้านทุ๊กกกที

คราวนี้มัดมือแม่ จองให้เลยไม่ไปลูกๆ มีงอน

อิอิ

     Share

<< +:+ จองได้แล้ว+:+ คน1 คน >>

Posted on Fri 8 Sep 2006 16:25
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh